January 2015 - Page 2 of 25 - IFBC Organization | Dhamma

06. දෙවි බඹුන්ගේ සාදු නද මැද මංගල සදහම් ස්‌වරය නැගෙයි … !

Posted by | වදිමි සිදුහත් ... (The character for Buddha ) | No Comments
උරුවේලා දනව්වේ සිට ඉසිපතනයට දෙසැත්තෑ ගව්වක්‌ පමණ දුර විය. සිදුහත් ගෞතමයෝ මේ සා දුරක්‌ ඇවිද යත් නම් එය නොමැනවැයි සිතූ මහා බ්‍රහ්මයා දිව්‍ය රථයක්‌ ද සමග උන්වහන්සේගේ අබිමුව ප්‍රාදුර්භූත විය. එහෙත් උන්වහන්සේ ඒ දෙස නොබලා තුෂ්ණිම්භූතවම සිටි හෙයින්, උන්වහන්සේ ඒ ගමන් පහසුව නො ඉවසන බව බඹහු නිශ්චිතවම දැන ගත්හ. සැබැවින්ම උන්වහන්සේට ඒ ගමන ප්‍රශ්නයක්‌ නොවීය. මෙලොව කිසිදු ප්‍රාණියකුට දරා ගත නොහැකි තරම් දුෂ්කර ක්‍රියාවන්හි නිරත වූ තමන් වහන්සේට ගව් සිය ගණනක්‌ වුවද කිසිදු අපහසුවකින් තොරව පියමං කළ හැකි බව බුදුහු දනිති. එවේලෙහි උන්වහන්සේට සිහිපත් වූයේ දෙව් බඹුන් සහිත ලොවම බලා සිටින ප්‍රථම ධර්ම දේශනාව කා උදෙසා පැවැත්වීම උචිත ද යන්නය. එකෙණෙහිම උන්වහන්සේට ආලාරකාලාම තවුසා සිහිවිය. තමන්ට ඔවුන්ගේ ඇසුරෙන් ලැබුණු ප්‍රතිලාභයක්‌ නො වුවද සත්‍යය ගවේෂණයෙහි ගාම්භීරත්වය පිළිබඳ නො පැහැදිලි ආලෝකයක්‌ දල්වාලීමට ආලාරකාලාම තවුසාගෙන් අනුබලයක්‌ වූ බව බුදුහු සිහිපත් කළහ. ලෞකික සුඛ විහරණයෙන් මිදුණු වීතරාගී මාවතක්‌ ඔස්‌සේ තමන්ගේ සත්‍යාවබෝධය සිදු කළ යුතුය යන අධිෂ්ඨානය ද ඇති වූයේ ඔවුන් ඇසුරෙන් බවද උන්වහන්සේට සිහි විය.

Read More

07. නාටිකාවන්ගේ විප්‍රකාර මැද යස මාලිගය හැර යයි!

Posted by | වදිමි සිදුහත් ... (The character for Buddha ) | No Comments

ඇසල සඳ බැස ගිය අහස්‌ කුස පාලුව මකන්නට මෙන් තරු පොකුරු එල්ලා තිබුණි. ඇදෙන සුළං වැල් සමඟ සිහින් සීතලක්‌ මුසු විය. ග්‍රීෂ්ම කාලයේ අවසාන දින කීපයෙන් පසු එළඹෙන වැසි සමය සොබා දම් දිනිතියට නිසැක අස්‌වැසිල්ලකි. වැහි බිඳුවක සීතල අපේක්‍ෂාවන් තුරු සුසුම් ලන්නාක්‌ මෙනි. සිදුහත් ගෞතමයන්ටද සිදු වෙමින් තිබෙන කාලගුණ විපර්යාසය මනාව දැනෙන්නට විය. වර්ෂාවේ ශාන්තිය මිහිකතට ආශිර්වාදයක්‌ බව උන්වහන්සේ සිහි කළේය. ලියගොමුමලින් පුබුදු කරමින් තුරු පෙළ මවන නෙත්කලු දසුන් මිහිමත සිටින සියලු සතුන්ට නව ජීවයක්‌ කවන්නාක්‌ මෙනි. එවේලෙහි බුදුන් වහන්සේගේ සිත තුළ මෙවන් සිතිවිලි ධාරාවක්‌ නැගුණි.

“දැන් එළඹෙන්නේ වැසි සමයයි. හාත්පස වන බිම්ද තණ බිම්ද දියවැල්ද එයින් මනාව ප්‍රමුදිත වන්නේය. වැසි වැටෙන බිම ලිහිල්ව මෘදුව පය නගනු නොහැකි තරමට දියාරු වන්නේය. දිය රේඛා වැසි දියෙන් පුළුල්ව ගලා යයි ඇතැම් විටෙක ගඟ දිය උතුරා යන්නටද පටන් ගැනෙයි. මේ සියලු විපර්යාස මැද මිගදාය තුළටම සීමා වූ සති කීපයක්‌ එළඹෙයි. එසේ වුවද බහුජන හිත පිණිස බහුජන සුව පිණිස කෙරෙන සඳහම් චාරිකාවේ සියලු කටයුතු මෙහි සිට සැලසුම් කළ හැකිය. වැසි නිම වන තෙක්‌ මෙහිම වැඩ වැසීම වඩාත් යෝග්‍ය වේ.”

Read More

08. ලියක්‌ පසුපස කුමක්‌ නිසා දුවන්නෙහිද ?

Posted by | වදිමි සිදුහත් ... (The character for Buddha ) | No Comments
යස කුමරුන් මාලිගාවේ නොමැති බව දත් යොවුන් ලියෝ ඉමහත් වික්‍ෂිප්ත භාවයකට පත්වූහ. මේ පුවත මාලිගාවේ පමණක්‌ නොව බරණැස්‌ පුරයම කළඹවන්නක්‌ වන බව ඔව්හු ඉඳුරා දත්හ. කෙනෙක්‌ ගෙවී ගිය රාත්‍රිය මතකයට කැඳවන්නට තැත් කළහ. තවත් කෙනෙක්‌ ලිහිල්ව ගිය සිය කෙස්‌ වැටිය සකසා මුහුල බඳින්නට වූවාය. අඩවන් වූ කවුළු දොරින් හැමූ සුළඟ ද, එවේලේ ඔවුන්ට කරදරයක්‌ සේ විය. දිගු නිහඬතාව බිඳිමින් කතා කළේ යස ගේ ප්‍රියතම යෙහෙළියක වූ අරුණිය.

“මං කිව්වනේ සිටු කුමාරය ඊයේ හරි අමුතුයි කියල. මතකද මං මොනතරම් පෙරැත්ත කළත් මධුවිත තොල ගාන්නෙ නැතුව ප්‍රතික්‍ෂේප කළ හැටි. ඊට පස්‌සෙ මගෙ අතින්ම පිරිනැමුව පලතුරු යුෂ ඔඩමත් පැත්තක තිබ්බ.” Read More

09. තුන් බෑ ජටිලයෝ බුදුන් සරණ යති …

Posted by | වදිමි සිදුහත් ... (The character for Buddha ) | No Comments
ඒ වස්‌සානයේ අවසන් දින කීපයයි. අහස්‌ කුස නිල් වියනක්‌ සේ මනරම්ය. ළා හිරු එළිය ගලා එයි. සිහිල් මඳ නල මුසුව කුරුලු ගී ඇදෙයි. තුරු වදුලු කරළිය මන රඟන රිලා නැටුම් දැක වනමල් සිනාසෙයි. ගොපලු දරුවන් සමග ඇදෙන ගව රැළ අලුත් තණ බිම් සොයති. ගව කුර හඬින් සැලී වෙව්ලුම් ගත් යොවුන් මුව නාම්බකු හාත්පස නිරීක්‍ෂණය කර පිම්මේ වන ගැබට රිංගා ගත්තේය. මුව නාම්බා සිටියේ පෙර දින රැයෙහි පෙම් සටනකින් පරාජිතවය. ඒ යොවුන් මුව දෙනකු බෙදා ගන්නට කළ මාරාන්තික සටනකි.
වේලාසනින්ම පිබිදුණු සිදුහත් ගෞතමයෝ සමාධියෙන් මොහොතක්‌ වැඩ හිඳ ලොව දෙස බලන්නාහු උරුවේලා ජනපදයෙහි සිටින උරුවේල කාශ්‍යප නම් වූ ප්‍රමුඛ ජටිලතෙමේ හමුවන රිසින් එදෙසට ගමන් කරමින් සිටියහ.

Read More

10. බිම්බිසාර රජුන් විස්‌මයට පත් කළ මොහොතක් …

Posted by | වදිමි සිදුහත් ... (The character for Buddha ) | No Comments
උරුවෙල කස්‌සප, නදී කස්‌සප, ගයා කස්‌සප යන තුන් බෑ ජටිලයන් වසා පැතිර තිබුණු සියලු අවිද්‍යා අන්ධකාරය දුරු කළ බුදුහු අවසානයේදී ඒ සියලු දෙනාම අරහත් භාවයට පැමිණවූහ. අනතුරුව බුදුන් වහන්සේ සිය සද්ධර්ම චාරිකාවේ අභිනව පියවර කෙරෙහි විමසිලිමත් වූහ. එසඳ උන්වහන්සේ සිත් සතන් මෙවන් හැඟීම් දහරාවකින් මනාවට සුසැදිණි.

බුදුවරු නම් ලොව අතිශය දුර්ලභයහ. එවන් බුදුවරයෙක්‌ පහළව සිටිනැයි දන්නෝද දුර්ලභයහ. දැන් මෙහි මා සමඟම දහසකට නොඅඩු ශ්‍රාවකයෝ පිරිසක්‌ද සිටිති. ගිනි දෙවියන් පුදමින් ද මිථ්‍යා ද්‍රHෂ්ටීන්හි ගිලෙමින් ද සිටි උරුවේල දනව්වම දැන් බුදු කරුණාවෙන් ප්‍රමුදිත මෙත් සිසිලක්‌ බවටද පත්ව ඇති සෙයකි. එහි සියලු බමුණු ගහපතියෝ ද අවශේෂ ජනයා ද අතර බොහෝ දෙනෙක්‌ තුන්සරණ ගොස්‌ සිටිති. කස්‌සප තෙරුන් නිසාම පැමිණි ගමන ද ඉඳුරා සඵල විය. දැන් මෙහි විසීමෙන් ඵලක්‌ ද නොවේ. අප්‍රමාදවම වෙනත් නුවරකට යා යුතුය. මේ ඒ සඳහා කාලයයි.

Read More

11. නාගයකුගෙන් රජකුගේ දිවි රැකදුන් ලේනා… !

Posted by | වදිමි සිදුහත් ... (The character for Buddha ) | No Comments
බුදුන්වහන්සේ රජගහ නුවරට වැඩිදා පටන් එනුවර මහත් සැණකෙළියක්‌ සේ විය. බුදුන් ප්‍රමුඛ සඟ ගණ විසූ තල් උයන් පරිශ්‍රය සුපිපි ඇහැල මලින් බර ගොමුවක්‌ සේ දිස්‌ විය. මනාව සකසා පොරවා ගත් කහ සිවුරෙන් සෝබමාන වූ රහතන් වහන්සේලාගේ දසුන අසිරිමත් විය. ඇතැම් වහන්සේලා ඔබ මොබ සක්‌මන් කරති. තවත් වහන්සේලා හිඳ භාවනා කරති. ඇතැම් උදැසනක නුවර වීදි සරණ උන්වහන්සේලා සන්සුන් ගමනින් ගෙන් ගෙට පිඬු සිඟා වැඩියහ. බිම්බිසාර රජු විසින් ද බොහෝ දිනවල දහවල් දානය එවන ලදී. තවද එනුවර දිවා රෑ වෙනසක්‌ නොවීය. රජගහනුවර වැසියෝද වෙනත් ගම් දනව්වල අයද බුදුන් දකුම්හයි මගට බට හෙයින් එහි නිබඳ සරණ ජන ගඟක්‌ විය. දැඩි හිරු රැස්‌ ද දූවිලි ද නොවූ නුවර මගීන්ට ප්‍රියජනකද විය. ආරක්‍ෂකයෝද වෙනදා මෙන් වූහ. එහෙත් කිසිවකු අත අවි නොවීය. ඔවුන්ගෙන් කිසිවිටෙක බුදු පුදට යන අයට බාධාවක්‌ද නොවීය. බැතිමතුන් අත්වල වූ සුවඳ මල් මඳනල හා මුසුව හාත්පස සුගන්ධවත් කර හමා ගියේය.

Read More

12. අම්බපාලිය හදිසියේම බුදුන් දකින්නට යයි … !

Posted by | වදිමි සිදුහත් ... (The character for Buddha ) | No Comments
බුදුන්වහන්සේ වේළුවනයෙහි වැඩසිටි සමයෙහි බිම්බිසාර රජු ද බොහෝ සැඳෑවන්හි උන්වහන්සේ බැහැදැකීම සිරිතක්‌ කර ගත්තේය. රාජකීය අස්‌රියෙන් උයන් සීමාවට යන රජු සෙසු ජනතාව සමග පයින්ම ගමන් කිරීමට ප්‍රිය විය. සුදුවැලි අතුරන ලද පටු මාවත් වේළුවනයෙහි ඒ මේ අත විහිද ගොස්‌ තිබුණි. වස්‌සානයෙහි නිබඳ වැටෙන වැසි නිසා තන්හි තන්හි මඩ කඩිතිද සෑදී තිබුණු අයුරු රජුගේ අවධානයට යොමු විය. තෙත සහිත බිම පය තබන රජුට කිසියම් නුහුරු බවක්‌ මෙන්ම අපහසුවක්‌ද ඇතැම් විටෙක දැනුණි. බුදුන්වහන්සේ වැඩසිටියේ කලන්දප දිය පොකුණ අසලම ඉදිකරන ලද කුටියකය. එහි දෙපස තරමක්‌ උසින් යුතු සඳුන් හා වැල්මී ගස්‌ ද වෙනත් ඖෂධ පැළෑටිද විය.

Read More

13. ආකාශ සඳැල්ලේ අසිරිමත් බුදු පෙළහර… !

Posted by | වදිමි සිදුහත් ... (The character for Buddha ) | No Comments
බිම්බිසාර රජු විසින් එවන ලද හදිසි තල්පත සුදොවුන් රජුගේ සතුට පමණක්‌ නොව කුහුල වඩන්නක්‌ද විය. නොඉවසිල්ලෙන් මෙන් තල්පත කියවූ රජු තුළ වූයේ අප්‍රමාණ සතුටකි. සැබැවින්ම ඒ ඇස්‌ කන් ඇදහිය නොහැකි පුවතක්‌ම ය. සිදුහත් කුමරුන් මාලිගාව හැර ගොසින් වසර හයකටත් වැඩිය. ඒ කාලය තුළම රජුට සිය පුතු පිළිබඳ පැහැදිලි හෝ පූර්ණ විස්‌තරයක්‌ ලැබුණේද නැත. වරක්‌ රජුට ලැබුණේ කෘෂ වී ගිය සිරුරකින් හෙබි තවුස්‌ වෙස්‌ ගත් රාජකීය කුමාරයෙක්‌ ගල් ලෙනක්‌ අසල මැරී වැටී සිටින බව සඳහන් පුවතකි. තොරතුර රැගෙන පැමිණි අය කියා සිටියේ ඒ සිදුහත් බවය. එහෙත් සුදොවුන් රජු මෙන්ම යශෝදරා දේවිය ද එපුවත බැහැර කළහ. සිදුහත් සිය අධිෂ්ඨානය මුදුන් පමුණුවා නොගෙන කිසිදිනක මරණයට පත් නොවන බව ඔවුහු තරයේ විශ්වාස කළහ. ඒ විශ්වාසය මොන තරම් සත්‍යයක්‌ද?

Read More

14. මුනි සිරිපා කඳුළින් දෙවූ යශෝදරා… !

Posted by | වදිමි සිදුහත් ... (The character for Buddha ) | No Comments
කිඹුල්වත්පුරයටම රාත්‍රි නින්දක්‌ නොවීය. නුවර ද ගම්දොර ද යන සියලු තන්හිම මැදියම් රැය ඉක්‌ම යනතුරුත් මාතෘකා වූයේ ඒ අසිරිමත් බුදු පෙලහරමය. මෙවන් විස්‌මයක්‌ කිසිවෙක්‌ කිසි දිනක දකිනු තබා අසා තිබුණේවත් නොමැත්තේය. කිඹුල්වත්පුර නරනිඳු සුදොවුන් රජුගේ පුත් සිදුහත් විසින් ක්‍ෂාක්‌ක්‍ෂාත් කරන ලද බුද්ධත්වයේ මහිම මෙබඳු යෑයි ඔවුන්ට සිතා ගැනීම පවා දුෂ්කර විය. ඒ වන විට ද තම තමන්ගේ වන්දනාවට ද බුහුමනට ද පාත්‍රව සිටි කවර හෝ සෘෂිවරයකුට, පරිබ්‍රාජකවරයකුට එබඳු පෙලහරක්‌ පාන්නට නොහැකි වගද ඔවුහු ඉඳුරා දත්හ. කෙනෙක්‌ සිහි කළේ මෙතෙක්‌ තමන් පත්ව සිටි මුළාවය. බුදුන් හා සම කළ හැකි කිසිවෙක්‌ දඹදිව් තලයෙහි තබා මේ ලෝක ධාතුවෙහි කොතැනක හෝ නොවන බවද තවත් කෙනෙක්‌ කීහ. තවුස්‌ වෙස්‌ ගත්තෝද දැන් ඉතින් තම බල පරාක්‍රම හිරු දුටු කදෝපැනියන් සේ දුබල වනු ඇතැයි සිතන්නාහු කම්පාවටද පත් වූහ.

Read More

15. පුතු සෙනේ සම්, මස්‌, නහර, ඇට සිඳ නිබඳ දුක්‌ දෙයි…!

Posted by | වදිමි සිදුහත් ... (The character for Buddha ) | No Comments
බුදුන් වහන්සේගේ සුළැඟිල්ලේ එල්ලී සුරතල් බස්‌ දොඩමින් යන රාහුල කුමරුන්ගේ විලාසය මාළිගාවේ සිටි සියලු දෙනාගේ මෙන්ම යසෝදරාවන්ගේ දෑසටද රසඳුනක්‌ විය. කිසිදු පැකිළීමකින් තොරව බුදුන්ගේ සෙවණෙහි සිය කුඩා පියවර මනිමින් යන රාහුල පුතුට බුදුන් වහන්සේ පිළිබඳ හැඟීමක්‌ නැති බවද ඕ දනී. සත් වසරකට පමණ පසු මුල්වරට උන්වහන්සේ දුටු මොහොතේ තමන් හැසිරුණු ආකාරයද ඇයට සිහිවිය. සංසාරේ පෙර පුරුදු මතක්‌වී බුදු පාමුල වැඳ වැටුණු තමන්ට රිසි සේ දුක්‌ කඳුළින් සෝදා හරින්නට උන්වහන්සේ කරුණාබර වූ අයුරුද ඇය සිහි කළාය. බුදුවරු නම් කරුණාවේ, දයාවේ මහා සයුරු බඳු වෙති. පුහුදුන් බැඳීම් සිඳ දැමූ ඒ උත්තම බුදු ගුණයට සිතින් නමස්‌කාර කළ යසෝදරා සිත අස්‌වසා ගන්නීය.

Read More

IFBC Home Page
error: Content is protected by www.ifbcnet.org.